Gonca Vuslateri, Twitter hesabından çocukluğundan bahsedip, anne olmakla ilgili konuştuğu bir dizi Tweet paylaştı.
Vuslateri, Tweet’lerinde şu ifadelere yer verdi:
“Anne olmak istemedim hiç. İnatmış gibi bütün çocuklar beni çok sever. Kafamdan inmezler. ‘Anne’ dizisinde pedagoglar şaşakalmıştı… Bebekler bile koynumda uyurdu. Ama kadınlık yalnızca ‘annelik’ değildir. Hayalim hep koruyucu aile olmak… Ben de epey zorlukla darmadağın bir ailede büyüdüm. Okuyan, kültürlü… Ama paylaşamayan, giden, sürgün kimlikler içinde… Ve arkalarına yaslanacak büyükleri olmayan öksüz bir çiftti anne babam.”
“İncirlik’de lojmanda Amerikalı çocuklarla büyüdüm” diye yazan Gonca Vuslateri, sözlerine şöyle devam etti:
“Klasik, makul tip değildim. Dut ağaçlarının tepesinde küçük barakalarda oturur, ipekböceği beslerdim. Uzun yolculuklarda bagaj kısmına konan civcivleri alıp beslerdim. Babam kesmişti birini, ayak bileğime iki nokta kan sıçramıştı. Hiç unutmam, unutamam… Sabaha kadar kusmuştum. İstemediğim yemeği yemediğim gibi, istediğim şeyi okumak için küçük yaşta evden gittim.”
Çocukluğunu anlatmasının ardından konuyla ilgili düşüncelerini açıklayan güzel oyuncu, “‘Yaprak Dökümü’nü aratmayacak türden hayat hikayeme bakıp, ileride evladım olacak bıcırığa anlatacak dolu dolu anılarım; kırık kalbini dinlendirmesi için çokça pamuk yastıklarım olacak umuttan… Bu yatırımı yapmak için son döngüdeyim. ‘Olanı kabul etmek’ sevmek, sempati duymak değil. O ajiteleri sapanla vurduk da… Varlığını, var olmuşluğunu hayatımda kabul etmek. O şeyin yüzüne bakıp ‘evet gördük, yaşadık. sıradaki!’ demek… Gülmek, gülmek, gülmek. Değdi diyebilmek, dibine kadar üzülmek. Yerin dibine girmek, yeni bir şey olarak açmak… Hep denemek, hayat böyle. Bu yorucu tempoda kimseye yaşamı zül etmeye gerek yok. Bu yüzden, annemin aradığı kişi annemi incetimez işte… Şimdi benim annelik provam” cümleleriyle sözlerini noktaladı.
Vuslateri’nin paylaşımları, binlerce beğeni ve yorum alarak kısa sürede sosyal medyanın gündemine oturdu.
